শিঙিৰ আহাৰ — যি মাছ চকুৰে দেখা নাযায়।

আহাৰৰ বাবে শিঙি ওপৰলৈ উঠি আহে। ভাঁহি থকা দানা আমি সাজোঁ এই কাৰণে নহয় যে মাছে ওপৰটো পছন্দ কৰে — সাজোঁ এই কাৰণে যে কিমান পৰি আছে সেয়া চাব পাৰি। ঘন, ঘোলা পুখুৰীত পৰিমাণ ঠিক আছে নে নাই তাৰ একমাত্ৰ পোনপটীয়া ইংগিত এইটোৱেই।

হেচাৰী আৰু নাৰ্চাৰীৰ একেবাৰে প্ৰথম দিনবোৰত একোৱা মাশ, পোনাই গঢ়া দানা খাব পাৰিলে ০.৫–০.৬ মিমি একোৱা প্লাছ, তাৰ পিছত ১ মিমি একোৱা শক্তি। আৰম্ভণিৰ দুয়োটা গ্ৰেডতে একেই ৪২% প্ৰ'টিনৰ মানদণ্ড।

পানী সহ্য কৰা আৰু সেই পানীত ভালকৈ বঢ়া একে কথা নহয়। বতাহত উশাহ ল'ব পৰা মাছ কম অক্সিজেনত জীয়াই থাকে, কিন্তু নোখোৱা আহাৰ তথাপি পচে আৰু পুখুৰীৰ ওপৰত চাপ বঢ়ায়। জুখি খুওৱা, যিটো চকুৰে চাই যাচাই কৰিব পাৰি, সেইটোৱেই ইয়াক বশত ৰাখে।

নাই, আৰু যিয়ে দিয়ে তাক আমি বিশ্বাসো নকৰিলোঁহেঁতেন। পুখুৰীৰ অৱস্থা, পোনাৰ ঘনত্ব, পানীৰ মান আৰু পৰিচালনা — সকলোৱে ফল সলনি কৰি দিয়ে। আমি যিটো ধৰি ৰাখোঁ সেয়া হ'ল মানদণ্ড: মুকলি কৰাৰ আগতে প্ৰতিটো বেচ তাৰ সৈতে মিলাই চোৱা হয়।